Wie kent niet de zaak van Martha U Engelen des doods
Ron en Martha U
Voor de zoveelste keer was Ron in het ziekenhuis opgenomen met een voor hem en ons overbekende darm verkleving, met de daarbij horende buikpijn en heel erg overgeven.
Omdat hij de avond van de ziekenhuis opname even in slaap gevallen was, had hij de verpleegster met de injectie niet aan horen komen.
Daar zij niet de beleefdheid had gehad om zich even voor te stellen, ze had hem zelfs niet even wakker gemaakt, hup deken weg en spuit in zijn been!!!
Ron was geestelijk gehandicapt, toch altijd goed op de hoogte wat er zoal in ons land te doen was, het journaal werd door hem nauwkeurig bekeken.
Daarin had hij de zaak van Martha U gevolgd en wist dat ze nog niet veroordeeld was.
“Nou An, ineens stond ze bij mijn bed, trok de deken weg en gaf me een spuit in m,n been!”
Ik zag haar nog net weg lopen en dacht dat kan Martha U wel eens wezen, ze had het zelfde haar een afro kapsel, (gaf hij met zijn handen aan).
“Ik belde snel de zuster en hoopte dat ze niet meer terug zou komen”, vervolgde hij zijn verhaal.
Inmiddels zat ik met open mond te luisteren, allereerst heel boos om de onbeleefdheid van de verpleegster, ten tweede om zijn gedachten gang, die ik ook wel humoristisch vond.
Het zal je maar gebeuren dat je denk Martha U bij je bed te hebben die ook nog een spuitje in je been drukt, life horror die voor hem werkelijkheid was.
De zuster die gelukkig een ander was heeft hem gerust kunnen stellen, tot mijn en zeker zijn grote opluchting.
Waarom ik dit verhaal opschrijf vraagt u zich misschien af?
Dat is éénvoudig te beantwoorden om meer begrip te kweken in de gezondheidszorg voor mensen met een verstandelijke handicap.
Leef u zelf in dit verhaal in, en vraag u af hoe u dit zou beleven, ik denk huiveringwekkend.
Hopelijk kweek ik hiermee meer begrip en geduld, behandel u mede mens zoals u zelf behandeld zou willen worden, iederéén verdiend respect al dan niet geestelijk gehandicapt.
Annie 2006-10-03
Lees hier het hele verhaal, Bron De Groene Amsterdammer
De Groene Amsterdammer van 31 juli 1996
Weerlozer kan een slachtoffer niet zijn: bejaard, ziek, soms dement. De plaats van de misdaad: het ziekenhuis. De dader: de zuster. Het 'euthanasiasme' van Martha U. en andere moordverpleegkundigen.
http://www.groene.nl/1996/31_32/eb_engel.html