Fontein van herinneringen.....
Hier ben je 3 , je mama is hier 35 jaar en ik vijftien, het is feest Koninginnedag.
Ik ben de was aan het opvouwen, een hele klus als ik bedenk dat het van 10 personen is.
Het is een gezellige klus, Ron je zit naast mij op de grond, lopen kan je nog niet, toch help je me goed mee.
Je wappert met je handen bij alles wat je mij uit de mand ziet halen, je hebt hele lieve handjes, ze zijn als snelle vogeltjes, je kleurt m,n dag, zoals alleen jij dat iedere dag kan.
We gluren samen door het raampje van de keuken en lachen ingehouden, m,n vriendin Imelda en ik, meneer Fransen de fysiotherapeut is oefeningen met je aan het doen.
Tenminste dat zou hij moeten doen, hij leest een tijdschrift en zegt zo nu en dan, "hup Ron", en rammelt je benen een beetje heen en weer, zodra hij ons in de gaten heeft gaat hij geschrokken verder, hup Ron!!
Voor ons wordt het een vast onderdeel, meneer Fransen plagen, wat hebben we daar veel lol in gehad, aan de oefeningen had je toch niets Ron.
Je zit in je bedje met het gips van je arm te spelen, die is gebroken en hoort in het gips te zitten, maar dat heb je er zelf alvast even afgehaald, je eerste gips, jammer genoeg niet het laatste, ik ben de tel kwijt geraakt, gelukkig maar, ik wil de mooie herinneringen koesteren.
"Even stil zitten Ron", zeg ik terwijl ik een ingewikkelde slag in je haartjes kam, zo heb je jaren met een mooie slag in je stijlen haartjes gelopen, dat zag er zo lief uit.
Rennen doe ik door het huis, alles snel aan kant, ik wil met je knuffelen en zingen dat vind je altijd zo fijn en ik ook, jeetje wat hou ik veel van je!!!
Zondagmorgen, m,n vriendin Gemma is blijven slapen, we zijn vroeg wakker en halen je gelijk uit je bed, met je natte luier nog aan mag je bij ons in bed eerst knuffelen, en dan naar beneden met je.
Daar voeren we je om de beurt pap, het is verder muisstil in huis, het is uitslaapdag voor de rest van de familie, blij toe we hebben het rijk alleen en smeren chocopasta op ons brood, zo dik als we maar willen, jij zal het niet verraden Ron.
We spelen de deftige en de slonzige vrouw, "wat smaakt het weer overheerlijk", zeg ik hoog op deftige toon.
"Ach het is te vreten", zegt m,n vriendin met een plat accent, we liggen samen in een deuk, en jij lacht vrolijk mee Ron.
Ron in vol ornaat op z,n kamer in ons gezinnetje, een herinnering van Tamara.
5
voor 8, mam en ik schenken lekker een glaasje drinken in en nemen een glas cola
mee voor Ron, we gaan gezellig goede tijden slechte tijden bij hem op zijn kamer
kijken, dat is onze vaste afspraak, missen we er eentje dan neemt Ron het op.
Ron
zit al klaar, met zijn kaartjes en aftstandsbediening paraat. De reclame gaat
wat zachter. Ron is blij, we zijn er en ook nog op tijd! Hij heeft al van
tevoren gevraagd of we het wel kwamen kijken, soms vraagt hij het wel 2 keer.
Mam
doet het hoofdeinde van Ron zijn bed omhoog en gaat ertegenaan zitten, ik kruip
verder op het bed en met zijn 3en hebben we al voorpret. De reclame is afgelopen
en de tune van gtst kondigt zich aan, Ron pakt zijn afstandsbediening
en
zet gtst harder. Soms drukt hij weleens het verkeerde knopje in en we hebben er
alleen maar plezier in, ineens kijken we een ander net, Ron wil geen zin missen
en drukt snel richtend op zijn tv de
hup
we zitten er weer middenin, spannend hoor, wat zal er nu weer allemaal voor
raars gebeuren, we zeggen tegen elkaar dat het vooral slechte tijden zijn!
Tijdens gtst maakt mama van de meest erge scènes een lolletje en doet er een
schepje bovenop,
waar
ik ook hard aan meedoe, Ron vindt dit allemaal prachtig, zijn avondje goede
tijden is dan pas compleet en hij moet hard lachen om wat mam er van maakt, en
regelmatig doet hij mam weer na, het is een gezellige boel! Tijdens de erg
verdrietige
scènes
stellen we elkaar gerust dat het maar toneel is, en dat de speler waar we naar
kijken terwijl net als ons achter de
schermen mee zit te kijken en er hartelijk
om lacht. We moeten er natuurlijk niet te diep in mee gaan! Jammer het is weer
afgelopen,
nog even blijft de spanning hangen als we kijken naar de voorstukjes voor wat de
volgende dag gaat brengen, en maken nog wat lolletjes met zijn 3en. Ron,
bedankt, roep ik, en mam zegt Ron ook gedag, zijn bed gaat weer naar beneden en
ons avondje is weer compleet. Heerlijk gezellig!!!
Herinnering van Tamara, ze heeft mij er blij mee gemaakt!
Noëlle van Dijk groepsleidster van
Ron,
Het is zomer 2002 en na mijn zomervakantie volgen mijn eerste werkdagen met Ronald, die op Het Veld 48 is gekomen, eerst logeren en daarna bleef je bij ons.
In een van mijn eerste avonddiensten mag ik je favoriete quiz maken, ‘poeh’ wat had ik het zwaar en jij genoot, zeker van al mijn foute antwoorden en jij maar uitleggen en vertellen, eventjes de quiz doen werd een uur lang gezellig bij Ron op zijn kamer.
Ik had het idee dat we het goed konden vinden samen, de pap die ik voor je maakte was precies goed en vooral zónder klontjes! Je blijft af en toe flink praten en kletsen, ikzelf ben vrij rustig en moet je helaas ook wel eens vriendelijk vragen ons gesprek te beëindigen /remmen omdat ik andere dingen moet doen op de woning, dit accepteer/begrijp je en gelukkig ga je mij geen vragen stellen zoals ’ben je nu boos’ want anders hebben we weer een heel gesprek. Je went vrij snel aan je nieuwe huis en wordt omringd door liefdevolle familie die regelmatig bij jou op je mooie grote slaapkamer thee komen drinken.
Je hebt je eigen programma op je kamer, ik sta versteld, je neemt tv-programma’s op en plant je dag zo vol dat je precies voordat je gaat slapen alles gezien hebt.
Als ik je cola breng, ligt je bureau vol met kaartjes, grappig van o.a. het Jip & Janneke kwartet wat mijn kinderen thuis ook hebben. Ik heb in de 3,5 jaar dat ik voor jou heb mogen zorgen jou heel speciaal gevonden.
Aan tafel kon jij prachtig bidden, open en eerlijk voor alles en iedereen, ja diep vanuit je hart. Bijzonder hoe jij geloofde en elke avond na het eten pakte ik de kinderbijbel en las ik een mooi verhaal en ook jij genoot. In 2004 gaan we met de woning op vakantie, ik zit bij jou in het huisje het is erg gezellig: de staafmixer en het zeefje mee en jawel je eet meer dan je denkt te kunnen, ik geniet en jij bestelde zelfs een 2e kopje gezeefde Chinese tomatensoep.
Op Het Westerhonk, Het Veld 48 won jij vol trots met koninginnedag de playbackshow, uren de zelfde muziek horende vanuit jou kamer, maar het was een beker waard en daar was jij o zo trots op.
Samen gingen wij naar het eerste avondje ter voorbereiding op de foto die gemaakt zou worden voor ‘Polanen toen en Nu’, een buffet in de kinderboerderij waar we jou fotograaf ontmoeten en ook met wie je samen op de foto mag.
Het meest onder de indruk ben je van de bijzondere ‘Polanenennaam’, wie je bent van vroeger, je gaat helemaal op in die rol de weken die volgen en als de foto klaar is ben je trots en voel je je een echte ’Ster’ Lieve Ron ik kan blijven schrijven en herinneringen ophalen, ik bewaar ze diep in mijn hart.
De laatste week dat je in ons midden was zit nog vers in mijn geheugen, je had griep, spugen diarree en liep die maandagmiddag 13februari rond in de keuken, ik kwam even van kantoor naar de woning, ik liep zelf steeds zieker wordend rond, toen vroeg je aan mij of ik je dvd speler aan wou zetten, het lukte jou niet. Ron ik voel met niet zo lekker, voel me ziek, twijfelend of er iemand anders je kon helpen ben ik toch mee gegaan en heb het goede knopje ingedrukt en jawel je dvd van Ron 40 jaar ging aan.
Je was blij dat ie het deed en sloeg een arm om me heen en zei Je bent lief. Ron jij ook zei ik! Dat is het waar ik het de komende jaren mee mag doen en geeft me de boodschap mee dat het goed is het de ander te zeggen als je ergens blij mee bent en die persoon lief vindt.
Het is moeilijk nu jij niet meer bij ons bent, gelukkig weet ik zeker dat ik jou weerzie want God onze Vader heeft ons Eeuwig Leven beloofd.
Ron jij bent al in de Hemel zonder pijn en zorgen, jij kan al genieten van Gods Heerlijk en dat was iets waar je naar verlangde.
Ron bedankt voor wie je was, wat je mij gaf en wat je van jezelf aan een ieder hebt laten zien!
Noëlle van Dijk
Gewoon een woensdag ochtend.
Het is 7.00 en mijn ochtenddienst op Het Veld 48 begint.
Ondanks het onregelmatige werken, werk ik toch bijna iedere woensdag ochtend.
Zoals altijd maak ik Ron al vroeg wakker, want het is toch opschieten voor hem om op tijd klaar te zijn. De bus naar het Woutershof komt ook altijd zo vroeg.
Ik zet je cd speler aan ,ik maak je altijd wakker met muziek. Ik wens je goedemorgen, heb je lekker geslapen?
Hierna ga ik nog even lekker koffie drinken. En het duurt niet lang of de muziek die ik voor je heb aangezet gaat uit. Het is even stil…..En ja hoor daar komt de muziek weer.
Voor iedere dag van de week had je andere muziek
En zoals iedere woensdag hoor ik weer de kabouterdans!
Geen kabouterdans meer om de woensdag te beginnen, maar wel en mooie herinnering aan jou Ron.
Veel liefs, Lenneke
Van mijn vriendin Joke
Je
broer blijft je broer,zo eigen en vertouwd.
Je wilt hem niet graag missen,omdat je van hem houdt.
Maar eensdan komt de dag dat je hem moet laten gaan.
Je verstand zegt dat het goed is,maar in je ogen blinkt een traan.
Joke en Enver